Barbara będzie żyła wiecznie

Barbara będzie żyła wiecznie

Opublikowany

Do nagrania tego podwójnego albumu, pianista Alexandre Tharaud zaprosił szereg znakomitych wykonawców, którzy wspólnie z nim postanowili złożyć hołd wybitnej francuskiej pieśniarce i autorce tekstów powszechnie znanej jako Barbara.

POSŁUCHAJ ALBUMU

POSŁUCHAJ ALBUMU

Barbara, jedna z ikon poetyckich chanson française, obok dwóch innych wielkich pieśniarzy - Jacquesa Brela i Georgesa Brassensa - zajmuje zaszczytne miejsce w historii kultury francuskiej. Do jej najbardziej znanych utworów należą Ma plus belle histoire d'amour, Göttingen, Dis, quand reviendras-tu?, Mes hommes i Nantes.

Mija 20 lat od śmierci artystki, która zmarła 24 listopada 1997 roku w wieku 67 lat. Idea powstania albumu Alexandre Tharaud sięga dnia pogrzebu Barbary. Pianista, podobnie jak jej wielu innych fanów, udał się na cmentarz w Bagneux na obrzeżach Paryża. Gdy tłumy i kamery telewizyjne się rozpierzchły, grupa wielbicieli pozostała przy grobie artystki i zaśpiewała improwizowane wersje jej piosenek. „Wtedy zdałem sobie sprawę, że Barbara będzie żyła wiecznie dzięki naszym głosom…” - tłumaczy Tharaud.
Alexandre Tharaud and Camélia Jordana record 'Septembre' by Barbara

Alexandre Tharaud and Camélia Jordana record 'Septembre' by Barbara

Na potrzeby projektu Barbara, Tharaud zebrał wspaniałą listę wykonawców – obdarzonych wyobraźnią i reprezentujących kilka pokoleń ze zróżnicowanych środowisk artystycznych. Wielu z nich cieszy się popularnością na całym świecie. Wśród nich są m.in.: aktorki-piosenkarki – Juliette Binoche, Vanessa Paradis i Jane Birkin; piosenkarze i autorzy tekstów - Bénabar, Juliette, Dominique A, Tim Dup, Jean-Louis Aubert i Albin de la Simone; śpiewacy - Camélia Jordana, Rokia Traoré, Hindi Zahra i Luz Casal; aktor-reżyser Guillaume Gallienne; skrzypek i zarazem artysta wytwórni Erato Renaud Capuçon, klarnecista Michel Portal i kwartet smyczkowy Modigliani. Sam Alexandre Tharaud gra tutaj niemal we wszystkich utworach – nie tylko na fortepianie, ale także na elektronicznych organach i instrumentach klawiszowych, czeleście oraz dzwonkach.

Legendarna Barbara urodziła się w Paryżu w 1930 roku jako Monique Serf, a swoje sceniczne imię przyjęła po babci, która nazywała się Varvara Brodsky, a urodziła się w Odessie. Jej rodzina miała żydowskie pochodzenie, przez co w czasie II Wojny Światowej zmuszona była się ukrywać. Wiele wycierpiała jako dziecko, gdyż jej ojciec znęcał się nad nią seksualnie; ostatecznie opuścił rodzinę, gdy była jeszcze nastolatką. W konserwatorium uczyła się wokalistyki i pianistyki, ale po krótkim czasie zaczęła zarabiać na życie jako performer. Na początku lat 50. kształtowała swój twórczy warsztat i jednocześnie pracowała w Brukseli. Gdy wróciła do Paryża, zaprzyjaźniła się z - urodzonym w Belgii - Jacquesem Brelem. Wkrótce stała się sławna w klubach Dzielnicy Łacińskiej, w szczególności w L'Écluse nad brzegiem Sekwany. Jej kariera zaczęła nabierać rozpędu na początku lat 60., kiedy to zwróciła na siebie uwagę piosenkami, które sama napisała.

Wkrótce Barbara stała się ważną i bardzo lubianą postacią muzycznej sceny, znaną też jako „La Dame en noir” (nazwa nawiązywała do – z upodobaniem przez nią noszonych -  eleganckich, czarnych sukien). Jej popisowym numerem była Ma plus belle histoire d'amour, a jej piosenka Göttingen stała się hymnem pojednania Francji i Niemiec; w 40. rocznicę Traktatu Elizejskiego, w 2003 roku, ówczesny kanclerz Niemiec Gerhard Schröder zacytował słowa pieśni podczas swojego wystąpienia w Wersalu. Barbara była także ulubienicą prezydenta Francji François Mitterranda w latach 1981-1995. Ponadto współpracowała z aktorem Gérardem Depardieu, a w 1986 roku wystąpiła z gwiazdą baletu Mikhailem Baryshnikovem podczas olśniewającej gali w Metropolitan Opera w Nowym Jorku. W latach 80. zaczęła aktywnie walczyć przeciwko AIDS i użyczyła swego imienia licznym inicjatywom dotyczącym praw człowieka.

Ze względu na sukcesy jakie odnosiła i związaną z tym sławę, jej życie prywatne było pełne trudności. W ostatnich latach cierpiała z powodu złego stanu zdrowia, ale mimo to kontynuowała pisanie i nagrywanie utworów. Ostatni album wydała w 1996 roku.
Alexandre Tharaud

J-1 : L'album Barbara, c'est demain. Jane Birkin nous chante 'Là-bas' de l'autre côté du miroir. "Mais l'amour, s'il est l'amour, N'a ni de pourquoi, ni de comment..." http://wnrcl.me/barbara

Kopiuj tekst

Udostępnij

Załączniki

Pobierz wszystkie

AlexandreTharaud002 (c) Marco Borggreve.jpg

grafika | 49,8 KB

Pobierz

KARI powraca z nowym singlem i koncertami

Nextpop prezentuje drugi singiel Kari pt. „Runaway”, promujący album „I Am Fine”. Kari zapowiada październikową trasę koncertową w Polsce.